zondag 1 maart 2015

Coping

Vorig jaar schreef ik over Britt, de dochter van een oud-collega, die de strijd aanging met een verschrikkelijke ziekte. 100.000 euro was nodig voor een behandeling in Amerika om haar kansen te vergroten. Binnen enkele weken was het geld bij elkaar, ook dankzij een aantal lieve lezers van deze blog, die door mij gemaakte haarspeldjes kochten.
Regelmatig lees ik de blog van Britt's papa om op de hoogte te blijven. Britt's behandeling verliep steeds niet helemaal zoals 'gepland', maar een operatie in januari leek zo succesvol. Mijn maag draaide zich dan ook om toen ik deze week verschrikkelijk nieuws las op hun blog. Britt wordt niet beter, en het gezin zal ook niet naar Amerika vertrekken voor verdere behandeling. De wereld stopte even met draaien, ik kreeg het de rest van de dag niet meer warm van binnen. Het spookt voortdurend door mijn hoofd, zo een lief, dapper meisje, dat al zoveel heftige behandelingen heeft doorstaan. En dan nu dit? Allemaal voor niets? Hoe moet dat nu? Het is gewoon zo afschuwelijk. 
En dan zit ik hier met mijn naaiblog, alles lijkt zo belachelijk oppervlakkig. Ik heb daar de afgelopen week best over nagedacht. Maar juist mijn blog, bezig zijn met mooie stofjes, het is mijn manier van coping. Mijn manier om met iets moois bezig te zijn in deze wereld, waarin zoveel narigheid, oorlog, angst en ziekte is. Ik trek het mij allemaal aan, misschien te veel zelfs.  Kindermode, naaien & bloggen: mijn manier om mijn gedachten te verzetten en niet alleen maar bezig te zijn met de akelige dingen in de wereld. Zo graag zou ik meer betekenen voor iedereen die het moeilijk heeft, en in het bijzonder Britt en haar familie. Ik zou alleen even echt niet weten hoe...

34 opmerkingen:

  1. Oooo. Wat vreselijk. Je hebt een plekje nodig om even te kunnen ontsnappen. Wat vreselijk oneerlijk dat zo'n klein ding zo ziek wordt en niet zorgeloos mag spelen en schoolgaan. x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat is het inderdaad, een plekje om te ontsnappen van al die nare dingen. X

      Verwijderen
  2. De speldjes blijven voor mij héél speciaal, omdat je ze voor dit doel aanbood. Je kan alleen maar stilletjes het beste hopen en al wat menselijk en mooi is rondom je nog meer koesteren. Mooie dingen maken is een mooie uitlaatklep en blijven duimen, altijd!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je lieve berichtje! En natuurlijk blijven we duimen!

      Verwijderen
  3. Oh Esther, ik voel hélemaal wat jij voelt! (Ik zou het alleen niet zo goed kunnen verwoorden) En net daarvoor heb ik het naaien zo kei hard nodig!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik krijg het ook koud als ik dit lees. Zo oneerlijk...
    Maar je blog is voor jou en je lezers ook belangrijk... een houvast soms, zeker bij zulke dingen.
    Ik ga me zeker niet opjagen over de kruimeltjes onder de tafel vandaag (doe ik eigenlijk al even niet meer) en denk zeker vaak aan dat kleine meisje!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je lieve berichtje Katrien! En de wereld draait gewoon door he? Maar inderdaad, juist het bewust zijn van de kleine dingen, en je niet druk maken om dingen die er niet toe doen...

      Verwijderen
  5. Lieve Esther, wat een verschrikkelijk bericht. Afgelopen maanden hebben wij ook een vreselijke tijd meegemaakt, met mijn kleine dappere nichtje. En ditzelfde gevoel bekroop mij ook, vorige maand was mijn blog dan ook erg stil... Het voelt dan even nutteloos allemaal. Maar iedereen heeft een uitlaatklep nodig, een plek waar het leven mooi is! Om jezelf weer op te laden en er weer te kunnen zijn voor die ander. Sterkte...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh echt Francien? Wat vreselijk! Ik hoop dat het met je kleine nichtje goed gaat! En ook dat je blijft bloggen, voor je eigen ontspanning en ook ter inspiratie voor anderen! X

      Verwijderen
    2. Ja, het gaat beter gelukkig, maar je blog raakte me enorm. De droomdeken vond ik een prachtig initiatief vanuit het ziekenhuis. En ik maakte zelf een dekentje, voelde het toch een beetje nuttig...

      Verwijderen
    3. Misschien ga ik dat ook wel doen, bedankt voor het idee, en het delen van je verhaal. X

      Verwijderen
  6. Heel herkenbaar... jammer genoeg hoor ik de laatste tijd net iets te veel berichten over kinderen die te maken krijgen met vreselijke ziektes waar ze niet meer van genezen. En dan vraag ik me ook soms af waarom ik me met allerlei onbenulligheden bezighoudt. Maar inderdaad, dat naaien, mijn blog, ik heb het ook op die momenten net harder nodig. Een soort vlucht is het, denk ik.
    Meer dan duimen en hopen kunnen we niet doen hé, in dit soort omstandigheden...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja je hebt helemaal gelijk. Dank voor je lieve berichtje!

      Verwijderen
  7. Oh jeetje! Heftig zeg!
    Dan lijkt je gefreubel misschien onbelangrijk, maar juist dat zijn de dingen waar je weer energie uit krijgt. Doen waar je blij van wordt zeker in deze tijden heb je dat hard nodig.
    Veel sterkte!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nutteloos voelt een mens zich dan op zo'n moment! Oneerlijk... waarom toch??? Dan kan ik me inbeelden dat een blog en naaien je zo oppervlakkig lijken. Maar het is toch via jouw blog dat je de speldjes vorig jaar ook kon verkopen en je op die manier er toch was voor Britt en haar familie!
    Jammer genoeg volgt nu dit slechte nieuws en je zal tijd nodig hebben om dit te plaatsen, maar ik ben er van overtuigd dat het neerpennen hier op je blogje, je al op een heel bijzondere manier helpt om dit te verwerken. Veel sterkte X

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Bleh, slecht nieuws is nooit leuk!!
    Ik hoop dat de familie en het meiske veel steun mogen ontvangen.
    En dat jij dit nare gevoel een plekje kan geven. Maar je hebt er vorig jaar in ieder geval heel erg je best voor gedaan.
    Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh jee zeg, wat vreselijk. En oneerlijk. Zo'n nieuws krijgen, ik kan het me amper voorstellen. Veel moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Vreselijk is zo'n nieuws. Heel nabij verdween een jongen, het liep niet goed af. Ik ben er al weken niet goed van, maar juist het naaien kan mijn gedachten dan verzetten. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh Saskia wat een akelig verhaal. De ergste nachtmerrie van elke ouder, ik kan me voorstellen dat het je aangrijpt! X

      Verwijderen
  12. Dit raakt me. ..... ik herken je vlucht. ... ik herken de herinneringen. . Wanneer ik op welk moment iets maakte. . Mijn allereerste gehaakte omslag doek in de meest emotionele en zeer wankelende periode in mijn leven, ons knulletje, 5 jaar. ... hier alleen wel vooralsnog en goede wending..... koester de liefde die je hebt die jij aan jouw dierbare kunt geven en mag ontvangen. Jouw actie voor hen is fantastisch geweest. . Wat is de afloop alleen heel, heel bitter. Veel sterkte en geniet van het leven want er zijn veel mooie en dankbare momenten die je soms niet zomaar ziet. Leef elk moment intens!
    Sorry dat ik anoniem reageer maar dat is vanwege mijn persoonlijke verhaal wat ik eigenlijk niet rond wil laten gaan voor mijn zoontje. Hoop dat je dat begrijpt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Natuurlijk begrijp ik het dat je anoniem reageert! Ik vind het al heel knap dat je uberhaupt de moeite neemt te reageren. En ook heel blij te horen dat het met je zoontje goed gaat. Mooi dat je dat wilde delen! Liefs Esther

      Verwijderen
    2. Dank je! Warme groet terug

      Verwijderen
  13. oh dat zijn zaken waar ik niet aan durf te denken, dat mijn meisjes zo een vreselijk lot zou wachten...
    Naaien verzet ook mijn gedachten, evenzo geconcentreerd moeten werken dat je aan niets anders kan denken!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ooooh... Hier zijn geen woorden voor.
    Ik begrijp ten volle jouw gevoel. Mijn dochtertje is de voorbije jaar voortdurend ziek geweest (het lijkt sinds kort eindelijk allemaal beter te geen - hout vasthouden) en dat is nu net de reden geweest voor de opstart van mijn blogje. Het piekeren stoppen en een uitlaatklep zoeken voor de zorgen. Alleszins heel veel sterkte gewenst in deze moeilijke periode.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Merci voor je reactie. Fijn om te horen dat het nu goed gaat met jouw dochtertje! Liefs

      Verwijderen
  15. Zo oneerlijk en zo herkenbaar! Ik kan daar ook dagen slecht van lopen van al het onrecht in de wereld. Zeker als het dan zo dicht bij jou gebeurt. Het naaien en mijn blog is ook een manier om mijn gedachten te verzetten. Iets moois creëren tussen al het lelijke. Jij bent er alleszins goed in; niet opgeven dus. Veel sterkte en geniet des te meer van het leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Oh Esther, zo oneerlijk! Soms voel ik me ook onnozel als ik bezig ben met dingen die vluchtig en onbelangrijk lijken. Als ik slechte berichten in de krant expres niet lees omdat ik weet dat ik er niet tegen kan. Soms zelfs dit soort blogjes niet lees. Is dat dan oogkleppen opzetten? Ik weet het niet, maar soms is ontsnappen gewoon nodig. Blijf Britt een plekje geven in je hart en probeer er te zijn voor haar familie. Moois, als tegengewicht voor hun onrecht... Dikke kus x (An)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh An, wat een lief berichtje! En je gevoelens zijn zo herkenbaar! Ik zap steeds vaker weg van het nieuws. Stukje zelfbescherming, dat mag best vind ik, niks onnozels aan. X

      Verwijderen
  17. Een plekje hebben om te ontsnappen aan de wereld is goed. Ondanks dat raakt de wereld je wel en ben je betrokken. x

    BeantwoordenVerwijderen